Zupełnie zwyczajny tropiciel

OPIS:

Ruark zna las. Zna panujące tu zasady i jego mieszkańców. Nauczył się żyć w harmonii, przywykł do rutyny. Odnalazł raj na ziemi w miejscu, które u innych budzi pierwotny lęk. Duchy. Upiory. Potwory. Nie tylko z nimi musi się mierzyć człowiek, próbujący przedrzeć się przez gęste runo puszczy Granonsyn.

Alera jednak nie ma wyjścia. Musi przedostać się na drugą stronę, by odnaleźć brata i przekonać go o swojej niewinności. Jednak nie może przedostać się sama i dlatego znajduje pomoc u człowieka. Człowieka nazywanego przez ludzi „niezwykłym”, nawet jeśli o sobie mówi, że jest „zupełnie zwyczajnym tropicielem”.

Ruark nawet nie zdaje sobie sprawy, jaką cenę przyjdzie mu zapłacić za próbę ratowania przyjaciół. Nie wie również, że niepozorna maginii otworzy drzwi, które zamknął za sobą piętnaście lat temu.