STATUS: w trakcie / w zawieszeniu
GATUNEK: dramat psychologiczny
DOSTĘPNOŚĆ: niedostępne
Okładka: slowa.ka
Treści wrażliwe: Powieść obyczajowo-społeczna o trudnej tematyce mniejszości rasowej, rasizmie, przemocy, gangach, narkotykach i biedzie. Naturalizm najgorszych, ludzkich odruchów w połączeniu z pojawiającym się uczuciem.
Pisane: 05.2025 –
OPIS:
Od zawsze jej powtarzano, że ma byś „kimś” i osiągnąć „coś”, ale w świecie, gdzie wszyscy są kimś i coś osiągnęli, cel ten wydaje się nie do zrealizowania. Dlatego w desperacji, by udowodnić ojcu, że obrana życiowa ścieżka cokolwiek znaczy, Poppy decyduje się nagrać reportaż.
Mae Bea i „Wysypisko” stają się celem młodej dziennikarki. Chce nagrać reportaż o dzielnicy ulokowanej w starych kraterach, lejach i tunelach kopalni. Pozbawiona prądu, bieżącej wody, z zapadającymi się budynkami i warunkami, w których żaden zdroworozsądkowy człowiek nie chce mieszkać. To miejsce jest domem Drapieżników. Trafia się do niej za samą odmienność – nawet gdy to jedyne przewinienie, jakie ma się na koncie.
Olbrzymia przestępczość, gangi, głód i choroby towarzyszą mieszkańcom dzielnicy, dziesiątkując ich każdego roku. Z całego globu są zwożone osobniki, wpuszczane w pogrążony w półmroku dół, po czym zamyka się im drogę powrotną do człowieczeństwa. Bo tym się stali. Zwierzętami. Żyją stadnie, walcząc o pozycję i przetrwanie.
Poppy liczy, że nagra dokument pokazujący prawdę o miejscu, które obrosło w legendy i udowodni ojcu, że może „być” kimś i osiągnąć „coś”.
Nie zdaje sobie sprawy, jaką cenę przyjdzie jej zapłacić za zejście do zapomnianej przez człowieczeństwo dzielnicy, pogrążonej w mroku, chłodzie i pyle. Odkryje, że ludzkość nie chce znać prawdy, a ci, którzy próbują ją odkryć, stają się niewygodni dla tych, którzy tym światem rządzą.